Aslında gene ne yazıcağımı bilmeden ama içimde büyük bir yazma tutkusu ile başladım yazmaya. Hayat insana garip şeyler getirio. insanlar neden vardırlar, bulunma amaçları nedir? bunları gösterir zamana karşı olan savaşından hayat. Bu arada su hayattır diyen hayat suyun bu sel felaketinden sonra bu sloganı kullanmayacağını sanıyorum.. Neyse geri gelelim konumuza. Acayip değişik duygular içindeyim. Bundan yaklaşık 1 hafta önce doğumgünümdü ki değişik bir duyguydu benim için. Gerçekten başka bir ilde geçirdiğim ilk doğumgününüydü ve nerdeyse tamamen yeni tanıştığım insanlarla kutladım. Çok farklıydı. Bunun hemen akabinde kendime bir ev buldum. Aslında bu mutluluk vermesi gereken durum beni korkuttu biraz. IStanbulda gerçekten kalıcağımı gösterdi bana. Daha sonra yeni hafta başladı. Bu arada da okul başladı Ankarada Bilkentte. İçim burkuldu insanlar arayı bana fikrimi sorunca. Daha bundan 3-4 ay önce bende ordaydım ve ordan kopmanın bu kadar zor olacağı aklıma gelmezdi. Buda büyük darbelerden biriydi aslında. Tüm bu yaşananların ardına birkaç tane slow müzik. Birkaç anlaşılamayan muhabbet. Beni bu yazıları yazmaya itti. Gurbet hakkaten zor zanaatmış hemde baya bi zor ama bunları aşıcam die düşünüyorum. İşimi seviyorum istanbulu seviyorum. Artık yeni bi hayat başlıo. Yani önümüzdeki maçlara bakıcaz. Şimdilik bu kadar.


ps.En yakın zamanda belimi doğrultup bir makina alıcam ve aranıza hızlı bir dönüş yapacağım duyurulur.